2014 has become an admirable year for Slutsk rayonnaga center of karektsiyna-development of new and reabilitation

State educational institution

"Slutsk Regional Center for Correction and Development Education and Rehabilitation"

РусскийБеларускiEnglish
Карта сайта Электронное обращение На главную

Menu

Main page Skip Navigation Links
 

 18.01.2022  «Баба-Яга и ее приятель Тигр»

подробнее...

 

 14.01.2022  Рождественские поздравления от Слуцкого ГДМ

подробнее...

 

 14.01.2022  Акция «Наши дети»

подробнее...

 

 14.01.2022  Мероприятие «Птицы зимой»

подробнее...

 

 13.01.2022  Колядки

подробнее...

Contact Information

223610
Minsk region
Slutsk
Pionerskaya street, 3

8(01795) 4-74-88 (director)
8(01795) 4-15-37
8(01795) 4-15-36

email: ckroir.slutsk@mail.ru

Driving directions: карта

Statistics of visits

Яндекс.Метрика

 

Региональная газета «Слуцкі край»

2014 год стаў адметным для Слуцкага раённага цэнтра
карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі

20.02.2015

Калектыў занесены на Дошку гонару Слуцкага раёна па выніках работы за 2013 год, узнагароджаны дыпломам I ступені Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь па выніках  V рэспубліканскага конкурсу «Сучасныя тэхналогіі ў спецыяльнай адукацыі», прызнаны лепшым цэнтрам карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі ў рэспубліцы.

«Вядома ж, гэта заслуга ўсяго калектыву, а таксама бацькоў выхаванцаў і ўсіх, хто супрацоўнічае з намі», – гаворыць дырэктар ЦКРНіР Інэса Міхайлаўна Панамарова.

Дасведчаны спецыяліст, упэўнены кіраўнік, выдаты арганізатар, клапатлівая гаспадыня і мама не толькі для сваіх родных. У сістэме спецыяльнай адукацыі яна – з 1992 года, можна сказаць, з самага пачатку яе фарміравання, таму выдатна ведае патрэбы асобых дзяцей і іх бацькоў. З 2005 года была намеснікам дырэктара ЦКРНіР, а ў 2008 узначаліла ўстанову. У 2012 годзе занесена на дошку Гонару Слуцкага раёна.

–  Маё адчуванне, што я нарадзілася з якасцямі, неабходнымі для работы з асобымі дзецьмі, – усміхаецца Інэса Міхайлаўна. – Гэта – ад маіх любімых бацькоў. Мама працавала медыкам, тата – педагогам. Я хацела  адпавядаць спадзяванням і мамы, і таты, таму абрала медыка-педагагічную спецыяльнасць настаўніка-дэфектолага. Да таго ж у горадзе, дзе я расла, была школа-інтэрнат.

Бацькі сфарміравалі, лічыць Інэса Міхайлаўна, яе разуменне сваёй ролі ў жыцці блізкіх. Таму дапамагаць асобым дзецям знайсці сваё месца ў соцыуме, сярод здаровых аднагодкаў, стала справай яе жыцця. Робячы любую справу, трэба быць зацікаўленым, разлічваць на вынік, а інакш і пачынаць не варта. Гэта жыццёвы прынцып І.М. Панамаровай.

– У нашым цэнтры працуюць добразычлівыя, цярплівыя, уважлівыя людзі, яны прымаюць  і разумеюць і дзетак, і іх бацькоў, – гаворыць Інэса Міхайлаўна. – Мы любім дзяцей, з якімі працуем, творча падыходзім да арганізацыі працэсу навучання і выхавання, цесна ўзаемадзейнічаем з сем’ямі. І дзякуючы гэтаму нашы выхаванцы – актыўныя ўдзельнікі ўсіх мерапрыемстваў для асобых дзяцей, заўсёды адзначаюцца дыпломамі.  У цэнтры – моцная сацыяльна-педагагічная і псіхалагічная служба. Гэта перш за ўсё педагог-псіхолаг Ала Юрьеўна Капская – распрацоўшчык нашага ўнікальнага праекта «Горад роўных магчымасцей», педагог-псіхолаг Нелі Міхайлаўна Лебедзь, сацыяльны педагог Іна Іванаўна Лукашэвіч, па ініцыятыве якой ужо традыцыйна праводзіцца акцыя дружбы і міласэрнасці «Семь дорожек  радуги». Не магу не адзначыць майго намесніка  Анжэлу Альбертаўну Сеўрук, якая таксама ўнесла значны ўклад у фарміраванне сістэмы спецыяльнай адукацыі на Случчыне.

Вельмі важны напрамак дзейнасці цэнтра – дыягностыка і камплектацыя груп для аказання спецыялістамі дапамогі дзецям з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця. Вялікую работу праводзяць Алена Канстанцінаўна Марціновіч (куратар спецыяльных груп і пунктаў карэкцыйна-педагагічнай дапамогі ўстаноў дашкольнай адукацыі), Аксана Леанідаўна Стасевіч (куратар пунктаў карэкцыйна-педагагічнай дапамогі), Марына Валер’еўна Нікановіч (куратар класаў інтэграванага навучання і выхавання).

Не пералічыць у невялікім артыкуле ўсяго, што робіць дружная каманда выдатных спецыялістаў ЦКРНіР для сваіх выхаванцаў і іх бацькоў. Шчаслівыя вочы дзяцей, добрыя словы бацькоў, талерантныя адносіны да асобых дзяцей, якія фарміруюццца  ў грамадстве,  – лепшыя доказы ўвагі і клопату.

– Мы павінны зрабіць для нашых дзяцей усё магчымае, я веру, што наш горад стане горадам роўных магчымасцей, – упэўнена Інэса Міхайлаўна Панамарова.

Ірына МІРГАРОДАВА