"Sem darozhak vyaselki" - a traditional event of dabryn and milasernasts

State educational institution

"Slutsk Regional Center for Correction and Development Education and Rehabilitation"

РусскийБеларускiEnglish
Карта сайта Электронное обращение На главную

Menu

Main page Skip Navigation Links
 

 18.01.2022  «Баба-Яга и ее приятель Тигр»

подробнее...

 

 14.01.2022  Рождественские поздравления от Слуцкого ГДМ

подробнее...

 

 14.01.2022  Акция «Наши дети»

подробнее...

 

 14.01.2022  Мероприятие «Птицы зимой»

подробнее...

 

 13.01.2022  Колядки

подробнее...

Contact Information

223610
Minsk region
Slutsk
Pionerskaya street, 3

8(01795) 4-74-88 (director)
8(01795) 4-15-37
8(01795) 4-15-36

email: ckroir.slutsk@mail.ru

Driving directions: карта

Statistics of visits

Яндекс.Метрика

 

Региональная газета«Слуцкі край»

«Сем дарожак вясёлкі» – традыцыйная акцыя дабрыні і міласэрнасці

17.01.2014

«Сем дарожак вясёлкі» – традыцыйная акцыя дабрыні і міласэрнасці, якую ўжо 8 гадоў арганізоўвае і праводзіць Слуцкі раённы цэнтр карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі, завяршылася ў снежні святочным мерапрыемствам «Шырэй круг» у маладзёжным цэнтры. Вясёлка – шчасце, сям’я, радасць, перавернутая ўсмешка, шчырасць…

Пад адным небам

Акцыя праходзіць для дзяцей з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця, дзяцей-інвалідаў і іх здаровых равеснікаў. Спартыўныя спаборніцтвы, канцэртныя, гульнёвыя праграмы рыхтуюць для асаблівых дзяцей школьнікі, наведваюць выхаванцаў цэнтра карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі. І, напэўна, больш важна ўсё гэта для «масавых» дзяцей, таму што выхоўвае талерантнасць, эмпатыю, спагаду, чалавечнасць. Усе гэтыя якасці нельга набыць тэарэтычна. Толькі ва ўзаемадзеянні з асаблівымі дзецьмі, дзецьмі з абмежаванымі магчымасцямі можна навучыцца разумець не падобных на сябе, прымаць іх, адносіцца, як да роўных. Згадзіцеся, у наш «шалёны» час менавіта гэтага нам не хапае ў паўсядзённым жыцці…

«Мы – разам, мы жывём пад адным небам, нам свеціць адно сонца», – падкрэсліла дырэктар ЦКРНіР Інэса Міхайлаўна Панамарова. І гэта сапраўды так.

Школьнікі з Бокшыцкай і Лучнікоўскай сярэдніх школ, СШ №№4, 5, 8, 9, 10, 11, 13 актыўна ўдзельнічаюць у акцыі, прыходзяць у цэнтр з падарункамі, рыхтуюць для выхаванцаў канцэртныя праграмы. Падчас заключнага мерапрыемства ўсе яны адзначаны дыпломамі, а таксама настаўнік-дэфектолаг Бокшыцкай СШ Марына Васільеўна Тузін, настаўнік музыкі СШ №11 Валянціна Маратаўна Грэк, настаўнік-дэфектолаг СШ №13 Таццяна Аляксандраўна Рудзь, пастаянныя вядучыя канцэртна-гульнёвай праграмы Алена Грэк (СШ №11) і Уладзіслаў Лясун (СШ №12).

Свята ў маладзёжным цэнтры атрымалася яркім, у зале панавала добразычлівая «вясёлкавая» атмасфера. Прысутнічалі і наведвальнікі аддзялення дзённага знаходжання маладых інвалідаў тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва. Падчас выступленняў юных артыстаў ніхто не мог уседзець на месцы. Пабачылі б вы, якія пластычныя, эмацыянальныя ў танцы асобыя дзеці! Вясёлыя карагоды, «цягнічкі» аб’ядналі ўсіх у гучную дружную кампанію. Клоўн дапамагаў у танцах, гульнях, конкурсах. Колькі ж задавальнення, радасці прынесла гэта свята і дзецям, і бацькам!

Падчас акцыі выхаванцы ЦКРНіР атрымалі падарункі ад некаторых арганізацый, прадпрыемстваў, індывідуальнага прадпрымальніка. Супрацоўнікі і бацькі ўдзячныя ўсім неабыякавым людзям.

Клопат і любоў

Асобае дзіця, дзіця з абмежаванымі магчымасцямі можа з’явіцца ў любой сям’і, незалежна ад статусу бацькоў, іх матэрыяльнага становішча, стану здароўя, інтэлектуальнага развіцця. І такое дзіця, несумненна, патрабуе значна большай увагі, клопату і бязмежнай любові сваіх бацькоў. У цэнтры карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі прыходзяць на дапамогу сем’ям, якія выхоўваюць асобых дзетак, дзетак з абмежаванымі магчымасцямі, і заўсёды падкрэсліваюць, што бацькі не павінны «закрывацца», а абавязкова супрацоўнічаць са спецыялістамі і не баяцца нічога: разам можна многае зрабіць.

Дзецям з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця, дзецям-інвалідам удзяляецца вялікая ўвага. Арганізавана іх навучанне на даму, ёсць 104 інтэграваныя класы ў школах, 5 інтэграваных і 18 спецыяльных груп у дзіцячых садах. Дзеткі з асаблівасцямі са складанымі дыягназамі наведваюць ЦКРНіР, педагогі прыкладаюць усе намаганні для іх развіцця, сацыялізацыі, навучання.

Для сваіх выхаванцаў супрацоўнікі цэнтра ствараюць найспрыяльнейшыя ўмовы, займаюцца медыцынскай рэабілітацыяй, навучаннем і выхаваннем гэтых дзяцей, у кожнага з іх свой дыягназ (а бывае – і не адзін), асаблівасці. І ўсе яны аднолькава атрымліваюць любоў і клопат. У цэнтры ім вельмі добра, тут усё – для іх камфортнага знаходжання і развіцця. У гэтым упэўніліся дырэктары сярэдніх школ падчас семінара «Інавацыйныя тэхналогіі, якія выкарыстоўваюцца ў рабоце з педагогамі па фарміраванні талерантных адносін да асобых дзяцей». У цэнтры яны азнаёміліся з умовамі жыццядзейнасці дзетак, убачылі спецыяльныя дыдактычныя матэрыялы, вырабленыя крэатыўнымі выхавальнікамі, удзельнічалі ў трэнінгах па фарміраванні талерантнай прасторы для дзяцей з асаблівасцямі развіцця. Прысутныя адзначалі, што супрацоўнікі цэнтра выпраменьваюць цеплыню і дабрыню. «А інакш нельга», – адказала на гэта дырэктар цэнтра Інэса Міхайлаўна Панамарова, якая ведае ўсё пра кожнага з выхаванцаў і яго сям’ю. Школы для бацькоў, сумесныя святы, экскурсіі, вечары адпачынку, летняе аздараўленне – і гэта не ўвесь спіс мерапрыемстваў, прапануемых цэнтрам  выхаванцам і іх бацькам.

Тэрыторыя талерантнасці

Некаторыя дзеці з абмежаванымі магчымасцямі вучацца разам з «масавымі» дзецьмі. Удзельнікаў семінара ўразіла наведванне ўрокаў у пачатковых класах СШ №13. Мы размаўлялі з першакласнікам Сярожам (хлопчык амаль нічога не бачыць). Гэта цуд, а не дзіця: камунікабельны, пазітыўны. 

«Мне падабаецца ў школе, асабліва на фізкультуры, – расказваў Сяргей. – Я Леру «разгаворваю». Гэта ён пра суседку па парце, у якой таксама праблемы са зрокам, дзяўчынка адаптуецца да жыцця ў калектыве, пачынае размаўляць. Уключэнне дзяцей з той ці іншай ступенню страты здароўя ў навучальны і выхаваўчы працэс у звычайных класах – справа, несумненна, карысная для абодвух бакоў.

Дзеці ўзаемаўзбагачаюцца, адны адчуваюць сябе прынятымі ў грамадстве, іншыя набываюць найкаштоўнейшыя чалавечыя якасці. Настаўнікі дапамагаюць у гэтым, умела арганізоўваюць працэс навучання і выхавання. Дзеці з абмежаванымі магчымасцямі адчуваюць сябе ў школе камфортна. Яны ўдзельнічаюць у конкурсах даследчых работ, дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва, спяваюць, танцуюць.

Яшчэ ў адным класе – урок музыкі. Тут я ўбачыла сваю даўнюю знаёмую Паліну. Дзяўчынка з цяжкім дыягназам, такая ж жыццялюбка, як і пры нашай першай сустрэчы. «Яна – сапраўдны «атаман», – падзялілася я думкай з дырэктарам школы Валянцінай Вячаславаўнай Ралько, назіраючы за Палінай на ўроку.

  

«Кожны з вас пойдзе з нашага семінара іншым чалавекам», – гаварыла педагог-псіхолаг ЦКРНіР Ала Юр’еўна Капская пасля прагляду відэароліка з «Песняй пра кінуты камень»…

Мы жывём кожны ў сваім свеце, у сваіх праблемах і не задумваемся, што ў кагосьці ў жыцці бываюць куды больш цяжкія моманты, што нехта ўвесь час змагаецца з абставінамі, умовамі, з самім сабой і пры гэтым ідзе па жыцці з усмешкай. Азірніцеся, задумайцеся і працягніце руку дапамогі бліжняму. Будзьце талерантнымі і паспрабуйце зразумець і прыняць не такіх, як вы самі, і вы сапраўды адкрыеце ў сабе іншага чалавека.